मगाउँ छोडी शहर गयौ भुली गयौ मेरो माया
तिम्रो माया साँचो नै थियो भन्ने मलाई लाग्दैन थियो
चोखो प्रेम झुठो बनायौ बिर्सी गयौ मेरो माया ।
विच बाटोमा छाडनु थियो त किन हात थामी दियौसमयको
भुमरीमा किन मलाई एक्लै पारी
दियौविश्वाश गरे तिमीलाई मायाको दियो
जलाउनकोपीलामा नै मारी दियो पाएन माया पलाउन
समय पनि कति निष्ठुरी छ किन धोका मात्र दिन्छ
मलाईआसाको दियो सबै निभि सके किन चोट मात्र दिन्छ मलाई ।
भाग्य नै खोटो रहेछ मेरो वेदना मा जीउनु पर्नेविछोडको
तड्पाइमा हाँसी हाँसी नुनिलो आँसु पिउनु पर्ने ।
सफलताको जिन्दगी खोज्दा खोज्दैअनायासै आँसु
पिइरहेछुचोखो प्रेमको पर्खाईमा बस्दा बस्दा एक्लो जीवन जीईरहेको छु ।
जव नयन भरी आँसु छचल्कीन्छ भने संर्घषको औचित्य के नै भयो
रजसको परिणाम पराजय नै हुन्छ भने जीवन सँगको सम्झौताको अर्थ के नै भयो र
लेखक : अशोक बुढाथोकी
